عادت کردن به دندان مصنوعی برای غذا خوردن

 

برای بسیاری از استفاده کنندگان از پروتز، عادت کردن به غذا خوردن با دندان مصنوعی بزرگترین چالش است. فضاهای اطراف دندان مصنوعی بهترین مکان برای گیر کردن مواد غذایی است. از سوی دیگر در هنگام جویدن مواد غذایی سخت، دندان مصنوعی ممکن است به سادگی از محل خود خارج شود.با توجه به این مسائل، غذا خوردن با دندان مصنوعی را با مواردی شروع کنید که باعث جابه جایی آن نمی شود. پیشنهادهای زیر را برای عادت کردن به پروتز در نظر بگیرید.

 

غذا خوردن با دندان مصنوعی

هنگامی که برای اولین بار از دندان مصنوعی استفاده می کنید، لثه ها باید به آن عادت کنند. ممکن است لثه ها هنوز در اثر کشیدن دندان ها ملتهب باشند. بنابراین غذا خوردن با دندان مصنوعی را با مواد زیر شروع کنید:

حبوبات داغ

پوره

پودینگ

دسرهای ژلاتین

پوره سیب زمینی یا سایر سبزیجات

آب میوه

ماست

توجه: مراقب مواد غذایی داغ باشید. دندان مصنوعی به عنوان عایق برای دهان به شمار می رود و باعث می شود گرما را کمتر حس کنید. این امر موجب می شود که دهانتان را به راحتی بسوزانید.

 

انتقال به غذاهای جامد:

پس از چند روز، دهانتان به دندان مصنوعی عادت می کند و می توانید کم کم از مواد غذایی جامد استفاده کنید. پیش از آن مواد غذایی را به تکه های کوچک تقسیم کنید تا نیازی به جویدن زیاد نداشته باشید. از مواد غذایی زیر شروع کنید:

برنج پخته شده

پاستا

نان نرم

سوپ با سبزیجات پخته و گوشت نرم

سبزی پخته شده

ماهی نرم

لوبیای پخته شده

مواد غذایی ممنوعه:

پس از عادت کردن به غذا خوردن با دندان مصنوعی می توانید از غذاهای متنوع تری لذت ببرید. تنها باید آنها را به طور کامل بجوید و از هر دو طرف دهان برای جویدن استفاده کنید. با این حال هنوز هم مواد غذایی ممنوعه برای دندان مصنوعی وجود دارد:

 

غذاهای چسبنده:

مواد غذایی چسبناک می توانند پروتز را از جای خود دربیاورند. مواد غذایی بین دندان مصنوعی و لثه گیر می کند و باعث تحریک لثه می شوند. برخی از این مواد عبارتند از کره بادام زمینی و شکلات کاراملی.

 

غذاهای کوچک اما سفت:

مصرف هر گونه غذایی که جویدن آن با دندان طبیعی به نیروی زیادی نیاز دارد، برای دندان مصنوعی مضر است. پاپ کورن، گرانول بار، آجیل یا دانه های بو داده می توانند زیر دندان مصنوعی گیر کنند.

 

غذاهای عامل فشار نامساوی در فک:

جویدن برخی مواد غذایی به فشار نامساوی روی فک و دندان مصنوعی نیاز دارند. آجیل، پاپ کورن، سیب، هویج، و بلال از این قسم مواد هستند.

 

گوشت های سفت:

غذاهایی که به نیروی زیادی برای گاز زدن نیاز دارند برای شما مناسب نیستند. جویدن غذاهایی مانند استیک، شیشلیک و کباب برگ فشار زیادی روی پروتز دندان مصنوعی و لثه وارد می کنند که می تواند موجب زخم شدن لثه و درد شود

چرا دندان مصنوعی هنگام خواب توصیه نمیشود

خوابیدن با دندان مصنوعی=عوارض نامطلوب

یکی از سوالات رایج بیمارانی که از پروتز استفاده می کنند دلیل ممنوعیت خوابیدن با دندان مصنوعی است. دندان مصنوعی مزایای بسیاری برای بیمارانی دارد که دندان های خود را از دست داده اند اما عدم استفاده صحیح از آن با معایب و مضراتی نیز همراه است.

معایب خوابیدن با دندان مصنوعی:

دندان مصنوعی روی لبه لثه فشار می آورد و در نتیجه این فشار به لبه های استخوانی زیر آن نیز منتقل می شود. این فشار باعث شروع فرآیندی تحت عنوان جذب می شود که در آن حجم و تراکم استخوانی از بین می رود. در صورتی که دندان مصنوعی ۲۴ ساعته استفاده شود، فرایند جذب استخوانی و تحلیل آن سرعت بیشتری می یابد. با از بین رفتن استخوان دیگر پروتز حمایت کافی دریافت نخواهد کرد و شل خواهد شد. در نتیجه ممکن است در حین حرف زدن یا غذا خوردن از دهان بیرون بیاید یا صدا بدهد. از بین رفتن تراکم استخوانی و بافت حامی پروتز، تاثیر زیادی در ظاهر گونه و لب های شما نیز خواهد داشت و شما مسن تر به نظر خواهید رسید.

مشخص شده است که خوابیدن با دندان مصنوعی تجمع پلاک بر روی دندان و زبان را افزایش می دهد باعث التهاب لثه و انتقال عفونت به سایر قسمت های بدن می شود. بیرون آوردن دندان مصنوعی از دهان در شب از بسیاری از بیماری های جدی پیشگیری می کند.

استفاده دائمی از دندان مصنوعی جریان طبیعی بزاق را نیز مختل می کند. کاهش بزاق باعث التهاب بافت زیر پروتز می شود. این عارضه بیشتر در پروتزهای کامل رخ می دهد که قسمت کام دهان را پوشش می دهند. وجود قارچ و مخمرهای در زیر این قسمت باعث قرمزی، التهاب و عفونت می شود.

بیرون آوردن دندان مصنوعی در طول شب و زمان غذا خوردن و تمیز کردن آن با محلول مناسب، باعث می شود که دهان از باکتری های مضر پاک شود و شانس ابتلا به عفونت ها و بیماری های جدی لثه کاهش یابد.

تفاوتی ندارد که از پروتز کامل یا نیمه استفاده می کنید، بیرون آوردن آن در شب برای خواب، به لثه و دیگر بافت های نگه دارنده پروتز فرصتی برای استراحت می دهد. در نتیجه بافت دهان می تواند به طور کامل در معرض عوامل ضد باکتریایی موجود در بزاق دهان قرار گیرد. این امر باعث ایجاد لایه محافظ بر روی لثه و سایر بافت های دهان می شود و ابتلا به عفونت را کاهش می دهد.

بنابراین به طور خلاصه بهترین راه برای حفظ سلامت دهان و لثه، بیرون آوردن دندان مصنوعی برای زمان خواب است.